Tuesday, January 26, 2010

The arson of Etz Hayyim synagogue

Back in 1997, I spent a few months in the beautiful city of Rethymno in the island of Crete, undergoing the compulsory military training that all conscripts undergo. During the little free time I had, I had the opportunity of getting to know the towns of Rethymno and Chania, wonderful testaments to the complex history of the island: the melange of Byzantine, Venetian and Ottoman architecture still gives Western Crete a sense of a cosmopolitanism that has left its indelible marks in the urban landscapes of the area. Bustling Christian churches often within a walking distance of the few remaining mosques that betray Crete's Muslim past that is rapidly sinking into the whirlwind of oblivion and, in the city of Chania, a unique marker of Crete's other forgotten inhabitants, the Etz Hayyim Romaniote synagogue.

Just like the Ottoman mosques of the island which, to some locals, have no place in the Cretan landscape, Etz Hayyim has managed to withstand the impact of neglect and deliberate destruction. The following diary exerpts are from the synagogue blog and refer to two consecutive arson attempts in the month of January.

Spyros Sofos


January 17, 2010

Second Arson Attack on Etz Hayyim Synagogue

Under: News by admin at 00:06
On the night of Friday, January 15, after more than a week of work on the sanctuary – newly scraped, primed and re-painted; the wood-work oiled with lavender and the marble floor polished – we met for Erev Shabbat prayers and Kiddush. Later we locked the synagogue and returned to our homes feeling that we had set our steps forward. Saturday morning at 3:30 AM however the Synagogue’s director was wakened by the alarm that had been set off in the Synagogue and rushed there accompanied by two helpers to find the entire main office ablaze. They began putting out the fire with the garden hose as the firemen had not yet succeeded in getting their hoses connected. When the mains were finally connected the firemen set to work – by 4:45 the fire was only smoldering and all that remained of the upper and lower office was completely gutted. Also about a third of the wooden ceiling of the Synagogue itself was burnt, the benches covered in soot and broken wood, the floor a mess – but the EHAL was not touched! Everything in the main office – e.g. two computers, complete Talmud, Midraschim, 2 sets of Rashi lexicons (Aramaic, Greek and Hebrew) plus many reference books and the entire archive of the Synagogue have all been destroyed.
By noon the Siphrei Torah along with all of the silver ornaments (rimonim, tassim, yads etc.) and a precious early 17th century illuminated Qur’an were removed to a secure location. It was a sad moment to see them being taken away from the Kal as it was a joyous moment when they had been installed in 1999. But we are determined that they will come back!

 

January 17, 2010. Today, after Shahrith prayers in the ravaged Kal we will all meet to look into the task before us.  We must insure that we keep the Synagogue alive as place for prayer and even – more pertinently under the circumstances – recollection.  It is difficult at this moment to quite grasp how one faces the formidable task of reconciliation – with what exactly? ignorance, wickedness? – whatever it was – and is – (since the cause of all of this is still to be determined) our gift to Hania is our presence and our determination to continue to bear witness to values that are being severely tried at this moment.  We have many friends and are deeply grateful for the support in whatever form it has taken. It will now take some time for us to become contemporary as so much has been lost in terms of computers and contents (though we have located the hard drives of the computers and hopefully something can be done to contents).
Please keep posted through this blog as matters evolve as we will use for keeping a log of events.
N. Stavroulakis

 

January 19, 2010

UPDATE

Under: News by admin at 21:10
The latest fire managed to destroy all of what we had felt grateful to have been left with! Whatever we had salvaged from the first fire had been taken to the main office – books, CDs, a Mevelevi dervish habit and conical felt hat, some of my notebooks and the like. The second attack saw the ground floor and first floor of the office and library above gutted. Fortunately, all of the books there – perhaps 1000 or so on Judaism, Islam and Christian theology had already been moved to safe keeping and so have been saved….but two computers, scanner, cameras etc. – all gone!
The police have been very good with us and have been very thorough and sensitive to what has happened. In the following days we will try to be more prompt in giving information. Actually in many ways Etz Hayyim has succeeded in its role as a reconciler and I have been blessed with finding many old friends and we have re-established our links. Equally important is the effect that this has had on our ‘fraternity’ which has been strengthened and given a firm direction and truly has become a community. We are a strange lot – some Jews – religious, non-religious and some perhaps even anti-religious, some are Christians – both Catholic as well as Orthodox and we also have Muslims. All of us are cemented into a community through the magic of this precious synagogue. Through this fire – somewhat like that which our Father Abraham experienced on that night when the sacrifices were consumed and he stood in awe before what appeared to be a smoking oven, we have digested our differences and set about finding what unites us in silence and emerges as a whisper.
We are still in the difficult period of balancing work that must be done with incoming funds as they were disproportionate at the moment.
To date we have started work on the new security system which is a gift from the Jewish Community of Salonika through its president David Saltiel. Work has begun on the grill to be installed over the back garden gate as well as the bars that are to be installed over all of the windows that were once those of the yeshiva (this property became an asset of the Bank of Greece after WW II and then was sold to a Christian – and subsequently became known as the Synagogue Cafe.) It was through one of these opened windows that the second incendiary entered our property. The electrician has already connected some of our lines and tomorrow we will get the telephone installed – in the synagogue proper (for the moment). Alex and Anja (and the Synagogue) have a temporary office and computers not too far away and the work on the stairs to the old office may well be finished by the end of the week when work can be started on cleaning up, working on bookcases and seeing how deep the fire reached into the floor and ceiling. This will also have to be done in the Kal itself as several of the wooden panels of the ceiling had started to burn.
I wish to thank all of the friends who have shown such care for this synagogue which seems to have embraced and been embraced by the entire world.
Nikos Stavroulakis

 for more updates, please visit www.etz-hayyim-hania.org/

Monday, January 11, 2010

Θάλεια Δραγώνα: Το εθνοκεντρικό σχολείο εμποδίζει τη συνύπαρξη των ετεροτήτων (Από την Αυγή 10.1.2010)



Συνέντευξη στην ΠΙΚΙΑ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ
Το ιερατείο της εθνικοφροσύνης απεφάνθη: Έξω η Θάλεια Δραγώνα από το υπουργείο Παιδείας. Οι... σωτήρες του έθνους, μετά την επιτυχία που είχαν με την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της Μ. Ρεπούση, επανακάμπτουν, με στόχο αυτή τη φορά να καθιερωθούν ως οι φορείς αποβολής από την εκπαίδευση κάθε... ιού που μπορεί να προκαλέσει έστω και... φτέρνισμα στο σχολείο του "απομονωτισμού" και του "δογματισμού". Η Θάλεια Δραγώνα μιλάει για την επίθεση που δέχτηκε και φυσικά συνεχίζει να στοχάζεται τόσο για το "τι είν' η πατρίδα μας" (το ποιητικό ερώτημα Πολέμη που έδωσε και τον τίτλο... του ακατάλληλου για τη δεξιά βιβλίου της), όσο και για το τι σχολείο χρειαζόμαστε...
* Στοχοποιηθήκατε από τη δεξιά και ακροδεξιούς κύκλους ως... “μίασμα” για τις επιστημονικές σας απόψεις περί εθνοκεντρισμού στην εκπαίδευση. Τι είναι αυτό που ενοχλεί και ζητούν την απομάκρυνσή σας για να μη... μολύνετε τους ελληνόπαιδες όπου γης;
Η συκοφαντική αυτή εκστρατεία δεν αφορά το πρόσωπό μου. Φαίνεται ότι το ΛΑΟΣ εκτιμά ότι έτσι θα κερδίσει πόντους της άκρας δεξιάς σε στιγμές δύσκολες. Πάντως, με δεδομένη την κρίση των ιδεολογιών της εποχής μας ενδέχεται να επηρεάσει αθώους πολίτες που πιστεύουν ό,τι ακούν ή διαβάζουν, ώστε να προκαλέσει το φόβο και να καλλιεργήσει την ξενοφοβία και τον αντιευρωπαϊσμό.
* Πώς “εκφράζεται” το εθνοκεντρικό σχολείο;
Είναι σχολείο του απομονωτισμού, εμποδίζει τη συνύπαρξη των διαφορών κάθε είδους, και όχι μόνο τη συνύπαρξη με μαθητές αλλόγλωσσους ή/και αλλόθρησκους και με καταγωγή από άλλες χώρες, αλλά όλες τις ετερότητες από το φύλο έως την αναπηρία. Είναι σχολείο σε όλα δογματικό. Δηλαδή, μεταδίδει μια στατική και για πάντα δεδομένη «αλήθεια» και εξετάζει στη συνέχεια τους μαθητές αν την έμαθαν, πράγμα τελείως αντίθετο με την εξοικείωση του τι είναι επιστημονική γνώση, που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και αλλαγή. Δεν προτρέπει στην έρευνα με βάση δεδομένα και -κάτι πολύ σημαντικό για την εποχή της «μαζικής πληροφόρησης»- δεν αναπτύσσει στα παιδιά την ικανότητα να επιλέγουν ανάμεσα στις πληροφορίες με τις οποίες βομβαρδίζονται και να κρίνουν την καταλληλότητά τους. Αξιολογεί τους λαούς και πολιτισμούς με βάση το αυθαίρετο στερεότυπο του ρατσισμού, το οποίο άλλωστε έχει προέλευση την ιδεολογία της αποικιοκρατίας και υποτιμάει τη λεγόμενη «ανατολή» και το λεγόμενο «νότο», δηλαδή υποτιμάει και μέρος της ελληνικής κοινωνίας, κουλτούρας και ταυτότητας.
* Στο βιβλίο σας “Τι είν' η πατρίδα μας”, διατυπώνετε την άποψη ότι ο εθνοκεντρισμός δεν βοηθά στη συγκρότηση μιας ανθεκτικής εθνικής ταυτότητας. Μπορείτε να μας το εξηγήσετε;
Κατ’ αρχάς να σημειώσω ότι το βιβλίο «Τι είν’ η πατρίδα μας: Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση» είναι συλλογικό έργο, βασίζεται σε δύο έρευνες και κυκλοφόρησε πριν 12 χρόνια. Ο εθνοκεντρισμός είναι, σε όλες τις χώρες, αξιολόγηση με βάση μύθους που άρα εμποδίζουν την εθνική αυτογνωσία. Η αξιολόγηση των «άλλων» που περιέχει η εθνοκεντρική ιδεολογία είναι εξίσου κατασκευασμένη. Καλλιεργεί έτσι μια εθνική ταυτότητα ανασφαλή, άρα αμυντική και στη συνέχεια αναπόφευκτα ξενοφοβική και ανίκανη να αντιμετωπίσει τόσο τα προβλήματα με γειτονικές χώρες και τα ευρωπαϊκά δεδομένα όσο και την παρουσία μεταναστών.
* Από συναδέλφους σας διατυπώνεται η άποψη, με αφορμή το βιβλίο της κ. Ρεπούση, ότι είναι άλλο θέμα να... “σκουπίσουμε” το αίμα από τις σελίδες της Ιστορίας και άλλο να “εξαφανίσουμε” τις συγκρούσεις. Πώς απαντάτε σ' αυτή την άποψη;
Δεν θέλω να σχολιάσω γενικόλογους αφορισμούς και ειδικότερα για ένα επιστημονικό αντικείμενο που δεν είναι το δικό μου. Ας δούμε όμως πώς αντιμετώπισαν το ερώτημα άλλες χώρες. Από το 1947 Γάλλοι και Γερμανοί συνεργάστηκαν και βασανίστηκαν για να καταλήξουν μετά από μισό αιώνα σε μια κοινή αφήγηση της ιστορίας του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Δεν το έλυσαν με την πολιτική ορθότητα της απάλειψης των συγκρούσεων αλλά με την προσπάθεια ιστορικοποίησης, δηλαδή ορθολογικής κατανόησης των τραγικών γεγονότων στον εκατέρωθεν ιστορικό τους χρόνο και χώρο.
Ισονομία και αρμονική ένταξη

* Πώς μεταφράζεται πρακτικά η επαναδιαπραγμάτευση του ερωτήματος “Τι είν' η πατρίδα μας”;
Κανένας στον κόσμο δεν ζει χωρίς την αίσθηση του ανήκειν, πόσο μάλλον κάποιος που έχει πίσω του τόσο βαριά ιστορία. Στη σημερινή εποχή, όμως, οι μεγαλοστομίες δεν οδηγούν πουθενά. Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που να καλλιεργεί την εθνική αυτογνωσία, ώστε να διαμορφώνει στις νέες γενιές μια εθνική ταυτότητα επαρκώς ισχυρή ώστε να μην αισθάνονται οι φορείς της απειλή, επαρκώς θετική ώστε να καλλιεργεί την πρόθεση συμμετοχής στα κοινά για την πρόοδο της χώρας και τη βελτίωση των αρνητικών κοινωνικών δεδομένων, τέλος επαρκώς ασφαλή και ανεκτική ώστε να μπορούν οι φορείς της να συμβάλλουν στην αρμονική ενσωμάτωση των μεταναστών και στην ευρωπαϊκή συνεργασία για την Ευρώπη των λαών.
* Το ιερατείο του δόγματος “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” στοχοποιεί αυτές τις ημέρες και τους μετανάστες με αφορμή το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ποια μέτρα θα λάβετε στα σχολεία για να υπάρξει στην πράξη ισονομία, να μετέχουν όλοι οι μαθητές των κοινών δημοκρατικών αξιών της κοινωνίας μας και η πολιτεία να σέβεται την πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα;
Η υπουργός Παιδείας ετοιμάζει ευρύτερο σχέδιο για την εκπαίδευση μέσα στο οποίο βεβαίως περιέχονται -όπως και στις προγραμματικές δηλώσεις- η ουσιαστική ισότητα, η πλήρης ισονομία, ο σεβασμός σε όλες τις διαφορές και ετερότητες, η αρμονική ένταξη στο εκπαιδευτικό σύστημα όλων ανεξαιρέτως και η ανάληψη της ευθύνης για την απόκτηση των ικανοτήτων που οδηγούν στην καλή επίδοση. Δεν μπορώ όμως να προτρέξω και να ανακοινώσω συγκεκριμένα τα σχέδια του υπουργείου.
* Βρίσκεστε υπεύθυνη μιας Ειδικής Γραμματείας με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, την εκπαίδευση των παιδιών της μειονότητας στη Θράκη. Εσείς έχετε παρελθόν σε αυτό το αντικείμενο;
Ομολογώ ότι είναι συγκινητικό για μένα που θα ασχοληθώ, ανάμεσα στ’ άλλα, με το ίδιο αντικείμενο για το οποίο έχω αναλώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου, μέχρι την εκλογή μου στο κοινοβούλιο. Ενδεχομένως γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός μου ανέθεσε αυτή τη θέση. Η ενασχόλησή μου με την εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη είναι έργο ζωής. Έχουν εμπλακεί από το 1997 δεκάδες ειδικοί από σχεδόν όλα τα πανεπιστήμια της χώρας και εκατοντάδες συνεργάτες τόσο της πλειονότητας όσο και της μειονότητας. Έχουν παραχθεί σημαντικά αποτελέσματα για την ένταξη της μειονότητας στην ελληνική κοινωνία μέσα από το δρόμο της εκπαίδευσης. Η σχολική διαρροή των παιδιών της μειονότητας από την υποχρεωτική εκπαίδευση, αν και ακόμη υψηλή σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο, έπεσε από το 2000 έως το 2006 στο μισό (από το 65% μειώθηκε σε 30%) και η πρόσβαση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέσα σε 10 χρόνια τετραπλασιάστηκε. Όσοι ξέρουν από εκπαίδευση γνωρίζουν ότι τα εκπαιδευτικά δεδομένα αλλάζουν πολύ αργά και ότι αυτοί οι ρυθμοί είναι εντυπωσιακοί...

Sunday, January 10, 2010

Διαδήλωση συμπαράστασης προς τις μειονότητες διοργανώθηκε στο Φανάρι


Διαδήλωση συμπαράστασης στις μειονότητες οργανώθηκε το Σάββατο στην Κωνσταντινούπολη, μπροστά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο με συνθήματα και πανό που τόνιζαν ότι «κανείς δεν θα μπορέσει να αγγίξει το Φανάρι και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο».
Η πρωτοφανής αυτή εκδήλωση, οργανώθηκε από συνασπισμό φιλελεύθερων, αριστερών οργανώσεων, που αποκαλείται «70 εκατομμύρια βήματα κατά των πραξικοπημάτων».
Οι διαδηλωτές φώναζαν μπροστά από τον Πατριαρχικό Οίκο «Ζήτω η αδελφοσύνη των λαών», «Ελευθερία», «να διαλυθεί η Εργκενεκόν» και κρατούσαν πλακάτ στο οποίο έγραφε στα ελληνικά «Όλοι οι λαοί είναι αδέλφια» και στα τουρκικά «να δικαστούν οι πραξικοπηματίες και όσοι σχεδιάζουν 'κλωβούς'».
Υπενθυμίζεται ότι το σχέδιο «Κλωβός», που αποκαλύφθηκε από την τουρκική Δικαιοσύνη πρόσφατα, είναι σχέδιο που επεξεργάζονται δυνάμεις του Στρατού για την δολοφονία προσωπικοτήτων με στόχο να προκληθούν επεισόδια ανάλογα με τα Σεπτεμβριανά.
Εκπρόσωπος του συνασπισμού διάβασε ανακοίνωση στην οποία παρουσιάζονται οι στόχοι της διαδήλωσης: «Και εμείς θα θέλαμε να λέμε ότι δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος για πραξικόπημα.
» Μέσα σε 50 χρόνια έγιναν τρία αιματηρά πραξικοπήματα, ένα μεταμοντέρνο πραξικόπημα και ένα με ηλεκτρονικό υπόμνημα» αναφέρεται στην ανακοίνωση και υπενθυμίζεται ότι «ακόμα κλείνουν τα πολιτικά κόμματα και φυλακιζόνται δήμαρχοι, εκλεγμένοι από τον λαό, ακόμα υπάρχει το άρθρο 301 του ποινικού κώδικα και ότι πρόσφατα δολοφονήθηκε μπροστά στα μάτια των αρχών ο δημοσιογράφος Χραντ Ντινκ.
» Δεν αισθανόμαστε ήσυχοι. Διότι σύμφωνα με το σχέδιο 'Κλωβός', ο πρώτος που θα εδολοφονείτο ήταν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος.»
Ο συνασπισμός που διαδήλωσε σήμερα στο Φανάρι δημιουργήθηκε πριν από δύο χρόνια από διάφορες συνεργαζόμενες μη κυβερνητικές οργανώσεις, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η εκπρόσωπος των διαδηλωτών Γιλντζίν Ενέν:
«Έχουμε κάνει πολλές εκδηλώσεις κατά του αστυνομικού κράτους και των πραξικοπηματιών» είπε και πρόσθεσε ότι «είμαστε εδώ για να μην επιτρέψουμε νέα επίθεση κατα των Ρωμιών και δηλώνουμε ότι θα τους υπερσπασπιστούμε».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν βρίσκονταν της στιγμή της διαδήλωσης στο Φανάρι, αλλά ενημερώθηκε για αυτήν από δημοσιογράφους που τον συνόδευαν σε περιοδεία στη Μαύρη Θάλασσα.
Η κα Ενέν δήλωσε ότι ετοιμάζεται μεγάλη διαδήλωση στην κεντρική λεωφόρο Ιστικλάλ, την παλαιά λεωφόρο του Πέρα στις 23 Ιανουαρίου.
Newsroom ΔΟΛ

Patrikhane önünde protesto (from CNN Türk)



"Darbelere Karşı 70 Milyon Adım Koalisyonu" adlı grup, Fener Rum Patrikhanesi önünde eylem yaptı. Yaklaşık 20 kişilik grup, üzerinde Türkçe ve Rumca "Bütün halklar kardeştir" yazılı pankartlar taşıdı.


Grup adına açıklama yapan Yıldız Önen, "Bu devirden sonra darbe olmaz demeyi isterdik. Sırlar odasına girildi diye heyecanlananlara Narry Poterromanı okurken için geçmiş, üstün açık kalmış olmalı diyerek diye takılmak isterdik. Koç Müzesi'ndeki denizaltıda bulunan bomba 300 çocuğu öldürmek için orada unutuldu haberlerine o kadar da değil diye tepki göstermek isterdik. Ama diyemiyoruz. Kendimizi rahat hissetmiyoruz" dedi.

Önen, "Darbe Günlükleri'nin kurmaca, ıslak imzanın sahte olduğuna inanmak isterdik. Ergenekon'un, muhalifleri sindirmeye çalışmaktan başka bir şey olmadığına ikna olmak isterdik ama diyemiyoruz, gülüp geçemiyoruz. Kendimizi rahat hissetmiyoruz. Hiç kimse patrikhaneye, Bartholomeos'a dokunamayacaktır. Biz buna izin vermeyeceğiz. Biz özgürlük, tüm ezilenler, tüm dini gruplar, tüm azınlıklar, tüm diller ve siyasi görüşler için özgürlük istiyoruz. Rum kardeşlerimizin içi rahat etsin. Biz varız, halkların kardeşliği var" diye konuştu

Tuesday, January 5, 2010

Is Halki hostage? - Hurriyet Daily News and Economic Review

An excellent commentary by Yusuf Kanlı on the principle of 'reciprocity' governing the treatment of Turkey's Greek and Greece's Turkish minorities.

Whoever penned the article by Erdoğan published in the Kritik supplement of daily Radikal must have been either still acting with the Cold War mentality of “reciprocity” or unaware of the post-Cold War changes in the world, particularly the effects of the Organization for Security and Cooperation in Europe, or OSCE, process and the resulting fundamental international principles that there are no boundaries for human rights violations and that there can be no reciprocity in human rights.

Keeping Halki closed means crucifying Patriarchate
The problems listed by the prime minister of course needed to be answered by the Greek state. Of course those problems are real and the ethnic Turkish and other Muslim minorities of Greece demand their resolution. But, why should Turkey act with the mentality of the 1920s, 30s, 50s, or 60s and insist on reciprocity in dealing with the problems of its own Greek Orthodox minority?
The Greek Orthodox minority is no longer numbering in, forget hundreds, tens of thousands. Because of the shameful Sept. 6-7, 1955, and the not-so-friendly atmosphere in Turkey against them, the Greek minority has dwindled and we now only have a few hundred Greeks in Istanbul. Halki, on the other hand, is an important educational center for the Patriarchate if we want it survive.
In a few years time there will not be any young clergy to take over from the aged men of religion and the Patriarchate will be compelled to die. That was indeed perhaps what the patriarch tried to say in a recent interview when he said he sometimes feels himself crucified in Turkey. Indeed, keeping Halki closed means nothing less than crucifying the Patriarchate. As simple as that.
How can Turkey hold Halki seminary a hostage to be used in promoting rights of the ethnic Turks in Greece or for some other deal with Greece? Is that not a shame for Turkey and those ruling Turkey today?

Indeed, human rights are not negotiable and cannot be hostage to political considerations and exchanges.

Is Halki hostage? - Hurriyet Daily News and Economic Review